به نام خدا
فراخوان صلح خواهی ملت ایران
ضرب الاجل شورای امنیت سازمان ملل در مورد قطعنامه ی ۱۷۳۷ پایان یافته است و اعضای دائمی این نهاد بین المللی به علاوه آلمان در حال شور و رایزنی هستند تا دامنه ی تحریم های مستقیم و غیرمستقیم ایران را تشدید کنند. این در شرایطی است که دولت آمریکا با وجود مخالفت های فزاینده ی داخلی به موازات تلاش های خود در سازمان ملل، با مشارکت اسرائیل دامنه ی حضور نظامی خود را در منطقه افزایش می دهد تا به صورت برنامه ریزی شده تنش موجود در روابط ایران و جامعه بین المللی را وارد مرحله ی جدیدی کند.
نادیده گرفته شدن قطعنامه ١٧٣٧ شورای امنیت و عدم ارائه ی پیشنهاد سازنده توسط حکومت ایران خود زمینه ساز مجازات های نظامی و مالی و تحریمهای اقتصادی گستردهتر شورای امنیت خواهد بود و چشم انداز فقر و جنگ را در برابر مردم صلح دوست ایران قرار خواهد داد.
اگر روند تصویب قطعنامه های زنجیره ای توسط شورای امنیت سازمان ملل ادامه یابد و خدای نکرده دامنه ی آن به جنگ و حمله نظامی گسترش پیدا کند، پیامدهای شوم و ویرانگر آن مستقیما متوجه ملت ایران و به ویژه نسل جوان کشور خواهد بود که هیچ مداخله ای در برنامه ریزی ها و تصمیم گیری های هسته ای ندارد و همواره مخالفت خود را با تشدید تنش و به خطر افتادن صلح و امنیت اعلام داشته است.
ما شهروندان صلحطلب ایران در این شرایط بحرانی حق و وظیفه ی قانونی خویش میدانیم که صدای صلح خواهانهی خود را به گوش ملت و دولتمردان کشور و مجامع بین المللی برسانیم و از صلح طلبان جهان درخواست کنیم که سکوت پیشه نکنند و برای پیشگیری از بروز فشار اقتصادی گسترده به مردم ایران و وقوع مجدد جنگ و خونریزی در منطقه دست یاری به ملت ما دهند.
ما اگرچه برخورداری از دانش و فن آوری هستهای را، صرفنظر از کاربرد تسلیحاتی آن، حق مسلم مردم ایران می دانیم، اما بر این نکته تاکید داریم که ملت ایران حقوق اساسی تر و مهمتری چون برخورداری از حق "مردمسالاری و حقوق بشر"، "امنیت و آزادی" و " عدالت و رفاه" نیز دارد و کسب این حق نباید دیگر حقوق ملت را نفی و یا کمرنگ کند و خدای ناکرده سایه ی شوم جنگ و ویرانی را بر سر آنان بگسترداند. به باور ما در این شرایط پیشنهاد مدیر آژانس بین المللی انرژی اتمی، جناب آقای محمد البرادعی مبتنی بر "تعلیق در برابر تعلیق" اقدامی آجل و دوراندیشانه برای پیشگیری از تحریم و جنگ است و می تواند سیاست "برد- برد" را شکل دهد و سازماندهی کند و بهانه را از دست آتش افروزان و جنگ طلبان بگیرد. همانگونه که در بطن این پیشنهاد نهفته است خط مشی "تعلیق در برابر تعلیق" از یک سو حکومت ایران را وادار می کند که تعلیق موقت را بپذیرد و داوطلبانه برنامه غنی سازی را تا مدت مورد توافق متوقف کند و از سوی دیگر فشارها و مجازاتهای اقتصادی علیه ایران را تا زمان مورد توافق طرفین به حالت تعلیق درآورد. راهکار دیگر می تواند پذیرش پیشنهاد گروه 5+1 با اصلاحاتی توسط جمهوری اسلامی ایران همراه با تعلیق و پیگیری مذاکرات باشد.
با توجه به این نکات، امضا کنندگان این بیانیه مصرانه بر سیاست اعتمادسازی در عرصه ی جهانی تاکید دارند و آن را از طریق تعامل با نمایندگان گروه موسوم به ۱+۵ و دبیرکل سازمان ملل امکانپذیر می دانند. به باور این جمع، تداوم سیاستهای تنشزا و سخنان و اقدام های تحریكآمیز نمایندگان حاکمیت در داخل و مجامع بین المللی، تنها دیوار بی اعتمادی گسترده میان ایران و جامعه جهانی را ضخیم تر خواهد ساخت و به نفع برنامه های کاخ سفید برای ایجاد یک اجماع بین المللی علیه تمامیت ارضی و منافع ملت عزیز ایران خواهد بود.
ما همچنین ضمن پرهیز دادن دولت بوش از هرگونه اقدام ماجراجویانه با هدف جنگ افروزی در منطقه و حمله به خاک ایران، نگرانی عمیق خود را نسبت به پیامدهای ویرانگر سیاست های جنگ طلبانه که با هدف تحت الشعاع قرار دادن شکست های داخلی و بین المللی و کمرنگ ساختن مشکلات فزاینده سیاسی و اقتصادی صورت می گیرد، بیان می کنیم. به نظر ما آغاز گفت و گوی دو جانبه ی رسمی، علنی و شفاف بین تهران و واشنگتن و نشستن پشت میز مذاکره بر مبنای یک برنامه از پیش اعلام شده، یکی از بهترین راه حل ها برای جلوگیری از بروز جنگ و خونریزی و گسترش ناامنی و اغتشاش در منطقه است.
جهانیان در این شرایط خطیر و بحرانی باید به این نکته واقف باشند که تشدید تحریمهای اقتصادی و حمله نظامی به خاک ایران برای همه طرفها به ویژه برای ملت عزیز ایران، چیزی جز جنگ و ویرانی، مرگ و فقر و فلاکت و عقبماندگی در پی نخواهد داشت و منطقه را به جهنمی سوزان تبدیل خواهد کرد.
عالیترین مقام های مسئول ایران باید بدانند که نباید با تبدیل مسالهی غنی سازی به یک موضوع حیثیتی، ملی و امنیتی، در عمل شهروندان و گروههای سیاسی ایران را از حق هرگونه ابراز نظر و بحث آزاد پیرامون این مساله ملی بازدارند و مطبوعات ، روزنامه نگاران و نویسندگان کشور را با تشدید جو سانسور و خودسانسوری از پرداختن به این مسئله ی ملی حیاتی که به آیندهی یکایک ملت ایران مربوط است محروم سازند. آگاهی حق مسلم ملت ایران است و مردم ایران باید به صورت شفاف و روشن بدانند که خطر جنگ روز به روز نزدیکتر میشود و برخی از مسئولان عالیرتبه نظام، با خط مشی متخذه و بهانه دادن به دست جنگ افروزان کاخ سفید، جامعه را در سراشیبی فقر و ویرانی قرار می دهند.
ما امضا کنندگان این بیانیه با توجه به وظیفه ملی و تاریخی خویش، بار دیگر مخالفت قاطع و روشن خود را با چنین سیاست هایی که چشم انداز آن چیزی جز تحریم اقتصادی و جنگ نیست، اعلام می کنیم و به مسئولان عالیرتبه کشور هشدار می دهیم که تا دیر نشده است به خود آیند و سیاست "تعلیق در برابر تعلیق" و یا هر راهکار مفید دیگری را بپذیرند، چون فردا خیلی دیر است. از همگان نیز می خواهیم که بیش از این سکوت را جایز ندانند و نقطه نظرهای صلح جویانه و مخالفت خود را با جنگ به روش های مناسب ابراز دارند.
۲۳/۱۲/۱۳۸۵
محمد آزادى، هاشم آقاجری، سامر آقايی، ناصر آملی، غلام حيدرابراهيم بایسلامی، عباس ابوذری، هادی احتظاظی، حميد احراری، طاهر احمدزاده، حسن احمدی، محسن احمدی، نعمت احمدى، محمود احمديان، محمدرضا احمدی نيا، مصطفی اخلاقی، ساجد اردبيلی، كريم ارغنده پور، حسن اسدی زيدآبادی، مرتضى اشفاق، حميد آصفى، جلال اقتداری، علی رضا اكبرزادگان، علی اكرمی، مهدی امينی زاده، حجت انصاری، حسين انصاری راد، مصطفی ايزدی، مجتبی بديعی، كمال الدين بازرگانى، پروين بختيار نژاد، اكبر بديع زادگان، ابوالفضل بازرگان، عبدالعلی بازرگان، فرشته بازرگان، محمد نويد بازرگان، مختار باطولی، روحاله باقرآبادی، ايمان براتيان، محمد بذرپور، محمد بسته نگار، مهدی بسته نگار، محمد حسين بنی اسدی، عماد بهاور، محمد بهزادى، راضيه بوستانكار، مرضيه بوستانكار، جلال بهرامی، صفا بيطرف، مسعود پدرام، عباس پوراظهرى، سعيد پورعزيزی، رضا پويان، محمود پيش بين، حبيب الله پيمان، مجيد پيمان، سيدمصطفى تاج زاده، حميد تاجرنيا، عبدالرضا تاجيك، رضا تهرانى، غلامعباس توسلى، محمد توسلى، مجيد جابرى، حميدرضا جلائى پور، جلال جلالی زاده، علی جمالی، مجتبی جهانی،حبيب حاج حيدری، رضا حاجى، مجيد حاجی بابائی، علی حاجی قاسمی، بهمن حافظى، سعيد حجاريان، حميد حديثی، علی حديثی، حسين حريرى، حميد حسامی، بهزاد حق پناه، جمشيد حقگو، فاطمه حقيقت جو، وحيد حقيقی، على حكمت، ابوالفضل حكيمى، عبدالكريم حكيمى، مجيد حكيمى، محمد رضا حمسى، فخرالدين حيدريان، جعفر خائف، هادی خانيكی، نبی الله خانزاده مرخالی، ابراهيم خدادادى، امير خرم، حسين خطيبی، محمد خطيبی، مجتبی خندان، ابراهيم خوش سيرت سليمی، اسماعيل خوش محمدى، محمدعلى دادخواه، محمد دادفر، رسول دادمهر، مهدى داديزاده، فريبا داودی مهاجر، محمود درد كشان، سعيد درودى، محمود دل آسايى، عباس دهقان نژاد، مصيب دوانى، خشاريار ديهيمی، ابراهيم دينوی، فاطمه راكعی، امير رزاقی، محمد صادق ربانى، تقی رحمانی، محمدجواد رجائيان، عليرضا رجايى، امير رزاقی، محمد صادق رسولی، احد رضائى، اصغر رضائى، بيوك رضائى، عبدالعلی رضائی، بهمن رضا خانى، سعيد رضوى فقيه، حسين رفيعى، رضا رئيس طوسى، نفيسه زارع كهن، فياض زاهد، جمال زره ساز، اكبر زمانی، محمد ابراهيم زمانى، پرويز زندى نيا، احمد زيدآبادى، محمد رضا زهدى، سيد مجتبی سادات، عليرضا ساريخانى، جليل سازگارنژاد، نسرين ستوده، عزت الله سحابى، فريدون سحابى، هاله سحابى، عيسی سحر خيز، محمد سرچمى، بيوك سعيدی، عبدالفتاح سلطانی، محمد جواد سليمانی، علی سياسی راد، محمدعلی سيدنژاد، سيد محمد علی سيفزاده، محمود شاددل بصير، ابراهيم شاكرى، تقى شامخى، على شاملو محمودی، محمد شانه چى، حسين شاه حسينى، مريم شبانی، سعيد شريعتی، حجت شريفی، كاظم شكری، مازيار شكوری گيلچالان، الله وردى شمبورى، ماشاءالله شمس الواعظين، احمد شيرزاد، سعيد شيركوند، هدی صابر، علی صالح آبادی، هاشم صباغيان، احمد صدر حاج سيدجوادى، رضا صدر، احمد صدری، سميرا صدری، محمود صدری، جليل ضرابی، على اشرف ضرغامى، فريدون ضرغامى، خسرو طالب زاده، اعظم طالقانى، حسام طالقانى، طاهره طالقانى، اكبر طاهرى، رئوف طاهرى، محمد طاهرى، امير طيرانی، كيوان ظهرابی، محمد عطريانفر، روئين عطوفت، سيد عظيم عظيمی فر، جواد علائی، علی علوی، عليرضا علوى تبار، محمدباقر علوى، رضا عليجانی، طاهر عليزاده، على عليزاده نائينى، محمد جعفر عمادى، محمود عمرانى، على اصغر غروى، عليرضا غروى، ماجد غروى، مسيح غروى، سعيد غفارزاده، مسعود غفاری، على غفرانى، مهدى غنى، محمدتقى فاضل ميبدى، باقر فتحعلی بيگی، پويان فخرآيی، غفار فرزدى، شهين فرزين پژوه، فاطمه فرهنگ خواه، حسن فريد اعلم، بهرام فياضی، احمد قابل، هادى قابل، حسين قاضيان، خسرو قشقايى، ماهرو قشقايى، رحمانقلى قلى زاده، نظام الدين قهارى، مصطفى قهرمانى، رحمان كارگشا، اميرحسين كاظمی، مرتضى كاظميان، هادی كحالزاده، محسن كديور، منوچهر كديور، جميله كديور، على كرمى، علی رضا كفشكنان، پروين كهزادى، الهه كولائی، يعقوب كوثرى، محمد كيانوشراد، بهناز كيانی، بيژن گل افرا، فاطمه گوارايی، مسعود لدنى، حسين لقمانيان، احسان مالكی پور، محمد تقى متقى، رجبعلی مزروعی، حسين مجاهد، محسن محققى، نرگس محمدی، نوشين محمدی، محمد محمدى اردهالى، سيد على محمودى، حسين مدنی، سعيد مدنى، احمد مدادی، ماشاءالله مديحى، مرضيه مرتاضی لنگرودی، فريد مرجائی، مصطفى مسكين، رضا مسموعى، ليلا مصطفوى، عباس مصلحى، محمد جواد مظفر، مهدی معتمدی مهر، احمد معصومی، ضياء مصباح، علی مقيمی، كاظم ملكی، مصطفی ملكيان، علی مليحی، احمد منتظری، سعيد منتظرى، خسرو منصوريان، كيوان مهرگان، سيدرضا موسوى سعادتلو، سيد علی اكبر موسوی خوئينی، عبدالله مومنی، على مومنى، محمود مومنى، امير ميرخانى، سراج الدين ميردامادی، وحيد ميرزاده، محمود نعيم پور، جعفر نقمی، محمود نكوروح، محمد تقى نكوفر، سيد حميد نوحى، فخرالسادات نوربخش، منوچهر نوربخش، صالح نيكبخت، احمد هادوی، هادى هادى زاده يزدى، ناصر هاشمی، سيدهاشم هدايتی، عليرضا هندى، رسول ورپايى، منصور وفا، باقر ولى بيك، على فريد يحيايى، ابراهيم يزدى، حسن يوسفى اشكوری، رضا يوسفيان، حسن يوسفيان آرانی.
